A primavera é a estación da nova vida; as cadelas teñen dúas estacións de cría ao ano, e na primavera adoitan nacer os cadeliños, que necesitan mamar e alimentarse do leite da súa nai durante entre 4 e 6 semanas. Unha vez destetados, estes cadeliños corren o risco de contraer enfermidades infecciosas se non están debidamente vacinados.
As enfermidades infecciosas máis comúns en cadeliños recentemente destetados afectan o tracto dixestivo ou o sistema respiratorio, ou poden causar danos neurolóxicos irreversibles que dificultarán unha vida normal cando o can alcance a idade adulta.
A primeira vacina que debe recibir un cadelo é contra o parvovirus. O parvovirus é unha gastroenterite viral moi contaxiosa; os cadelos adoitan contraela nunha semana despois de separarse da súa nai, e pode afectar a todos os cadelos dunha camada.
Os síntomas iniciais son perda de apetito e vómitos; nas 24 horas seguintes, aparece diarrea con sangue. Os cadeliños non queren beber auga, comer nin tomar ningún medicamento oral, xa que vomitan todo o que chega ao seu estómago, o que provoca unha deshidratación rápida.
A enfermidade diagnostícase mediante unha análise fecal e a súa progresión avalíase mediante unha proba de sangue.
O tratamento ten como obxectivo controlar os síntomas con líquidos intravenosos, antieméticos e antibióticos para previr infeccións oportunistas. Moitos cadeliños recuperan desta enfermidade sen efectos a longo prazo.
O moquillo canino, a hepatite, a leptospirose e os virus respiratorios son as outras enfermidades contra as que os cadeliños en Galicia adoitan estar vacinados.
Debe realizarse desparasitación interna regular e tratamentos para previr as picaduras de pulgas e garrapatas ao longo de toda a vida do can.
A implantación de microchip e a expedición do pasaporte de animais de compañía – un procedemento obrigatorio para a súa identificación axeitada – debe realizarse ao mesmo tempo que as primeiras vacinacións, para que todos os procedementos clínicos realizados polo veterinario poidan rexistrarse no pasaporte do cadelo. Este documento servirá como historial sanitario.
Unha vez que os cadeliños completen o seu calendario de vacinación, estarán preparados para saír a pasear pola cidade.
Todos os cans, independentemente do seu tamaño, raza ou finalidade, deben aprender algunhas normas básicas de obediencia que lles facilitarán vivir xunto ás persoas que os rodean. A adestración comeza nada máis chegar a casa; o cachorro aprenderá axiña, por si mesmo, onde durmir, onde comer e onde pode facer as súas necesidades. Ao redor dos 3 ou 4 meses, ensinarémoslles a non tirar cando camiñan con correa, a non ladrarlles a outros cans e a non saltarlles ás pernas á xente cando se paran xunto a eles e lles falan.
É tamén nesta idade cando os dentes de leite dos cadeliños son substituídos polos dentes permanentes. Os primeiros dentes en caer son os incisivos, seguidos polos caninos arredor dos catro meses e medio, e polos molares aos seis meses de idade. Os donos a miúdo non se decatan do cambio, xa que o pequeno dentíño de leite adoita ser tragado co alimento e, no mesmo día en que cae, o dente permanente comeza a saír. Durante a transición aos dentes definitivos, os cadeliños necesitan morder para aliviar a presión nas encías; é aconsellable proporcionarlles xoguetes para morder, e este é o momento de comezar a adestrar á túa mascota para que che deixe limparlle os dentes.
